[life] In trance

Ik geef toe, ik ben nooit van het sportieve type geweest. Samen achter een bal hollen om die dan weer weg te stampen, ik zal het nooit begrijpen. Zelfs niet om naar te kijken. Buiten wat wandelen in bergen en nu en dan een skireisje heb ik de afgelopen 15 jaar dan ook niets van sport gedaan.

Onlangs heb ik echter een sportieve kant van mezelf herontdekt. Herontdekt, want in het middelbaar onderwijs deden we dit ook al, echter onder dwang en als een stel mieren die kost wat kost eerst wilden of moesten zijn. Ja, ik heb het over lopen.

Door een hoop persoonlijke en werkgerelateerde ontgoochelingen voelde ik me midden december behoorlijk crap. Het liefst van al wou ik het komende jaar onder een rots doorbrengen. Van bij het wandelen heb ik al de ervaring dat je na een tijdje stevig doorstappen in desolaat landschap in een soort van trance raakt die je helemaal leeg maakt en weer nieuwe energie geeft. Langdurig wandelen in Gent en omstreken is echter niet iets wat je dagelijks doet, dus ben ik plots out of the blue beginnen lopen.

Redelijk verbaasd ben ik over de vooruitgang. Met een conditie van niets, sleepte ik een kleine drie weken geleden nog met mijn tong hijgend over het beton na amper twee kilometer. Nu zit ik aan vijf kilometer op een dikke 25 minuten. Ik weet het, gene vette, maar ik kan er wel van genieten en had dit nooit verwacht op zo'n korte tijd.

Je moet weten, ik loop 's avonds als het donker is, langs een oude arm van de Schelde waar je een redelijk ver zicht hebt. De huidige koude daarbij heeft ook zijn charmes. Dat klein half uurtje lopen is echt ideaal om je hoofd even leeg te maken. Ik loop ook niet met muziek op, maar liefst gewoon met mijn eigen gedachten en de omgevingsgeluiden: het kraken van het ijs of de sporadische eend.

Vandaag heb ik mezelf eveneens deftige loopschoenen aangesmeerd. Niet goedkoop, doch een wereld van verschil als je eerst op crappy dingen van 25 euro liep. Hierbij werd ik uitstekend geholpen door Runners Service Lab te Gent. Helaas ontdekte ik thuis dat het om een oud model schoen gaat, en pakken goedkoper is op het internet. Maar ja, dan heb je de gespecialiseerde service er niet bij en correct advies is toch mooi meegenomen.

Een concreet doel heb ik niet, doch een kilometer of twaalf over een maand of twee, drie zou mooi zijn. Belangrijkste is het bereiken van de trance, de leegte die je achteraf als herboren doet voelen.

Zolang er geen blessures optreden, kijk ik al uit naar morgen.