[life] Niets, dat blijft

Ik las gisterenavond, op de vooravond van al het verkiezingsgezwam, een leuk boekje. Enkele passages bleven me bij.

"Onze diepste identiteit is niet die van de beelden die ons bewustzijn vullen, maar die van de leegte of het niets dat tussen deze beelden ligt."

En:

"Het is veeleer zo dat er, letterlijk, niets is dat blijft — het is het niets zelf dat blijft, en tot dit grote niets behoren ook wijzelf. Onze grote fout, die zorgt voor onze grote ontreddering, is dat wij onszelf beschouwen als 'iets' te midden van het onherbergzame en bedreigende niets. In werkelijkheid is het net andersom: het niets is onze thuishaven en onze ziel, terwijl het juist het 'iets' is dat ons daarvan weglokt en ons in zijn sluiers gevangen houdt."

Soms denk ik dat dit 'niets' hetgeen is wat ik ervaar als ik door Noorwegen wandel, of tijdens het lopen tegenwoordig. Het voelt in ieder geval als thuis.

Uit 'Wat blijft', door Patricia De Martelaere.